الشيخ محمد علي الگرامي القمي
216
رساله توضيح المسائل (1390ش) (فارسى)
مسئله 1210 - اگر در بين نماز بفهمد كه مسجد نجس است ، چنانچه وقت تنگ باشد ، بايد نماز را تمام كند و اگر وقت وسعت دارد و تطهير مسجد نماز را بهم نمىزند - مثل اينكه شلنگ و شير آب پهلوى او باشدو با باز كردن شير كار انجام شود - بايد در بين نماز تطهير كند ، بعد بقيّه نماز را بخواند ، و اگر نماز را بهم مىزند ، در صورتى كه تمام كردن نماز با فوريّت تطهير منافات نداشته و بعد از نماز هم تطهير مسجد ممكن باشد ، شكستن نماز جايز نيست و اگر بعد از نماز تطهير مسجد ممكن نباشد يا تأخير تا بعد از نماز هتك مسجد يا خلاف فوريّت باشد ، بايد نماز را بشكند و مسجد را تطهير نمايد ، بعد نماز را بخواند . مسئله 1211 - كسى كه بايد نماز را بشكند ، اگر نماز را تمام كند معصيت كرده ولى نماز او صحيح است . اگر چه احتياط مستحب آن است كه دوباره بخواند . مسئله 1212 - اگر پيش از آنكه به اندازهء ركوع خم شود ، يادش بيايد كه اذان و اقامه را فراموش كرده چنانچه وقت نماز وسعت دارد مستحب است براى گفتن آنها نماز را بشكند ، و امّا اگر فقط اذان را فراموش كرده جايز نيست نماز را بشكند . و در فراموشى اقامهء فقط هم بنابراحتياط واجب نبايد بشكند . شكّيّات شكّيّات نماز 23 قسم است ، هشت قسم آن شكّهايى است كه نماز را باطل مىكند و به شش قسم آن نبايد اعتنا كرد و نه قسم ديگر آن صحيح است . شكّهاى مبطل مسئله 1213 - شكّهايى كه نماز را باطل مىكند از اين قرار است : اوّل - شكّ در شماره ركعتهاى نماز دو ركعتى مثل نماز صبح و نماز مسافر و نماز جمعه و نماز آيات ، ولى شكّ در شماره ركعتهاى نماز مستحب دو ركعتى و نماز احتياط نماز را باطل نمىكند كه بعداً توضيح مىدهيم . دوّم - شكّ در شماره ركعتهاى نماز سه ركعتى . سوّم - آنكه در نماز چهار ركعتى شكّ كند كه يك ركعت خوانده يا بيشتر .